Ulaş Solmaz

تشخیص و درمان سرطان دهانه رحم، ارزیابی و مدیریت تغییرات غیرطبیعی سلولی یا سرطان شناسایی‌شده در دهانه رحم را در بر می‌گیرد. تشخیص معمولاً با روش‌هایی مانند پاپ اسمیر، کولپوسکوپی و بیوپسی بافت پشتیبانی می‌شود. بسته به مرحله بیماری، گزینه‌های درمانی می‌تواند شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی یا ترکیبی از این روش‌ها باشد. برنامه درمان پس از یک ارزیابی چندرشته‌ای به‌صورت اختصاصی برای هر بیمار تعیین می‌شود.

درمان سرطان آندومتر (رحم) به سرطانی می‌پردازد که در پوشش داخلی رحم آغاز می‌شود و رویکرد آن به مرحله و گستردگی بیماری بستگی دارد. تشخیص معمولاً پس از بررسی نشانه‌هایی مانند خونریزی غیرطبیعی و با تصویربرداری و بیوپسی بافت انجام می‌شود. درمان اغلب شامل برداشتن جراحی رحم است و بسته به مرحله بیماری، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی به آن افزوده می‌شود. رویکرد کلی بر پایه وضعیت عمومی سلامت بیمار و ویژگی‌های خاص بیماری برنامه‌ریزی می‌شود.

جراحی سرطان تخمدان شامل برداشتن جراحی بافت سرطانی تخمدان‌ها و در صورت نیاز ساختارهای اطراف است. این عمل هم در قطعی کردن تشخیص و هم در تعیین مرحله بیماری نقش مهمی دارد. بسته به میزان گسترش بیماری، شیمی‌درمانی می‌تواند پیش یا پس از جراحی انجام شود. برنامه‌ریزی جراحی بر پایه یافته‌های تصویربرداری و آزمایشگاهی به‌صورت اختصاصی انجام می‌شود.

کولپوسکوپی یک عمل تشخیصی است که امکان بررسی دقیق دهانه رحم، واژن و ولو را با دستگاهی بزرگ‌نما فراهم می‌کند. معمولاً زمانی انجام می‌شود که نتیجه پاپ اسمیر غیرطبیعی باشد، تا منشأ تغییرات سلولی مشخص شود. در جریان معاینه می‌توان از هر ناحیه‌ای که مشکوک به نظر برسد نمونه بافت (بیوپسی) برداشت. کولپوسکوپی یک عمل سرپایی کوتاه است که عموماً به بیهوشی نیاز ندارد.

واکسیناسیون HPV برای کمک به محافظت در برابر برخی تیپ‌های عفونت ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) انجام می‌شود؛ ویروسی که با سرطان دهانه رحم و دیگر سرطان‌های مرتبط با HPV و نیز زگیل تناسلی پیوند دارد. این واکسن در چند دوز تزریق می‌شود که تعدادشان به سن فرد و تماس پیشین او با ویروس بستگی دارد. تصمیم به واکسیناسیون پس از بررسی سابقه سلامت فرد گرفته می‌شود.

جراحی لاپاروسکوپی و رباتیک انکولوژی زنان با استفاده از برش‌های کوچک، دوربین و ابزارهای تخصصی، سرطان‌های زنان را با رویکردی کم‌تهاجمی درمان می‌کند. سامانه‌های رباتیک در جریان عمل، دید سه‌بعدی و کنترل دقیق ابزار را در اختیار جراح می‌گذارند. این تکنیک‌ها در مواردی که با نوع و مرحله بیماری سازگار باشند، می‌توانند به‌عنوان جایگزین جراحی باز در نظر گرفته شوند. انتخاب روش به وضعیت بالینی هر بیمار بستگی دارد.